Πες το μ' ένα λουλούδι

Πες το μ’ ένα λουλούδι, καθότι Άνοιξη και Πρωτομαγιά. Προσοχή όμως με ποιο λουλούδι θα το πείτε καθώς λέγεται πως το καθένα υ­πο­νο­εί κάτι κρύβοντας κάποιο μή­νυ­μα.
Να, λοιπόν, μία [από τις πολλές;] α­ποκρυπτογράφηση της ση­μα­σί­ας με­ρι­κών απ’ αυτά, που αφορούν κυρίως ά­ντρες α­πο­στο­λείς.

Κύριος με… γαρ­δέ­νια σε γλά­στρα εκφράζει την επιθυμία του να κερ­δί­σει εν πρώτοις τη φι­λί­α και την ε­κτί­μη­σή σου. Ενώ με γαρ­δέ­νιες σε αν­θο­δέ­σμη, ζη­τά να του ε­πι­τρέ­ψεις να σε δει ι­διαι­τέ­ρως.

Κύριος με… α­νε­μώ­νες εκ­φρά­ζει πα­ρά­πο­νο και δια­μαρ­τυ­ρί­α που τον εγκα­τέ­λει­ψες, τον α­πο­φεύ­γεις ή τον πε­ρι­φρο­νείς. Αλλά και με… ορ­ταν­σί­α πάλι παράπονο δη­λώ­νει: εί­σαι ω­ραία μα α­διά­φο­ρη.
Οι κρί­νοι δη­λώ­νουν πως μό­νο αυτός υ­πάρ­χει για σέ­να. Ε­γω­ι­στικό; Ωστόσο, αν­δρι­κό και ελ­λη­νι­κότατο!

Προσοχή στις πα­πα­ρού­νες, είναι ένδειξη για παροδικές αγάπες και για όσες δεν υποτιμούν το προ­σω­ρι­νό.

Κύριος με …άν­θη α­μυ­γδα­λιάς προτείνει να δο­κι­μά­σεις μα­ζί του. Ενώ με άν­θη πορ­το­κα­λιάς προσπαθεί να σου ε­ξηγήσει πως δεν είναι αυ­τό που νο­μί­ζεις ή που σου εί­παν άλλοι. Με άν­θη νε­ρα­ντζιάς σου δη­λώ­νει πως δεν σου έ­χει ε­μπι­στο­σύ­νη. [Τώρα, γιατί να πρέπει να στο πει με λουλούδια, άγνωστο!] Με άν­θη λε­μο­νιάς σου κάνει πρό­τα­ση γά­μου. Προσοχή όμως στα άν­θη γα­ζί­ας γιατί θέ­λει να σου πει να φυλάγεσαι γιατί θα σε εκδικηθεί που τον βα­σα­νί­ζεις. Γα­ζί­α εί­ναι η ελ­λη­νι­κή α­κα­κί­α. Ενώ τη στείλαμε στους Ιταλούς ως ακακία, την παραλάβαμε από τους Βε­νετσιά­νους ως ...γα­ζί­α.

Κύριος με… γα­ρύ­φαλ­λα, θέ­λει να σου πει πως δεν σε κα­τα­λα­βαί­νει, πολύ τον μπερ­δεύ­εις τον άνθρωπο.

Με για­σε­μιά δη­λώ­νει κυ­ριευ­μέ­νος και γο­η­τευ­μέ­νος. Με βιο­λέ­τες πως τον τρε­λαίνεις. Με γκυ πως ο δε­σμός του εί­ναι ε­πι­κίν­δυ­νος.

Ο κα­τη­φές δεί­χνει α­γα­νά­κτη­ση, μάλλον δεν υ­πο­φέ­ρε­σαι. [Λέξη α­να­το­λί­τι­κη ο κατηφές = βε­λού­δο α­πό με­τά­ξι].
Με του­λί­πες σου εκ­φρά­ζει ει­λι­κρί­νεια. Με μαρ­γα­ρί­τες αμ­φι­βο­λί­α και με γε­ρά­νια συμ­βι­βά­ζεται.

Ο υά­κιν­θος, κοι­νώς ζου­μπού­λι, δη­λώ­νει τον πόθο του μέ­χρι τε­λι­κής πτώσης [μόνο, μην πέσει και κτυπήσει]. Ενώ το κυ­κλά­μι­νο έ­χει δι­πλό μή­νυ­μα: ή θα χω­ρί­σει για χά­ρη σου ή θα πάει σε μοναστήρι!

Τα τρια­ντά­φυλ­λα με τις πολλές ποι­κι­λί­ες τους βο­η­θούν να εκ­φρά­σει πολλά αι­σθή­μα­τα και νο­ή­μα­τα. Αν σου στεί­λει έ­να λευ­κό τρια­ντά­φυλ­λο (ο χουβαρντάς ας στείλει περισσότερα) α­να­γνω­ρί­ζει πως η ο­μορ­φιά σου εί­ναι α­θώ­α. Τα κόκ­κι­να έ­χουν 3 ση­μα­σί­ες: - σου επισημαίνει ότι φλερ­τά­ρε­ις δηλ. κοι­τάς κι αλ­λού, - αυτός που σου τα στέλ­νει δε θα σε προ­δώ­σει πο­τέ [λέμε τώρα], - θέ­λει μό­νο ε­σένα κι ό­χι τα λε­φτά σου (στην 3η ση­μα­σί­α, μη δί­νεις και πολ­λή... ση­μα­σί­α). Τα ροζ δη­λώ­νουν πως τον συ­γκινείς και είναι πρό­θυ­μος να α­ντα­πο­κρι­θεί εδώ και τώρα ε­άν εσύ το θέ­λεις. Τα κί­τρι­να συμ­βο­λί­ζουν τη συ­ζυ­γι­κή α­φο­σί­ω­ση και υπό­σχο­νται γα­λή­νη και α­νε­κτι­κό­τη­τα [ήθελα νάξερα για πόσο!]

Για περισσότερα επισκεφτείτε ανθοκομικές εκθέσεις που είναι πλούσιες αυτή την περίοδο και ρίξτε δυο ματιές εδώ κι εκεί.

Διαφορετικά, αν δε σας κάνει η γλώσσα των λουλουδιών, πείτε τα με τη δική σας.

Τα αβγά και τα πασχάλια

Κάνοντας την καθιερωμένη βδομαδιάτικη βόλτα μου στο supermarket της γειτονιάς μου για να καταθέσω το καθιερωμένο βδομαδιάτικο οβολό μου στα ταμεία του, ‘έπεσε το μάτι μου’ [μα δεν το μάζεψα] σε κάτι χρωματιστά πασχαλινά αβγά.
Και τι το περίεργο θα μου πείτε…

Θυμήθηκα τότε κάποιο βιβλιαράκι που μου είχε χαρίσει ένα μαθητούδι μου [30χρονο και βάλε]· ένα βιβλιαράκι ενός Ιταλού κωμικού –του Τζόμπε Κοβάτα- ο οποίος δοκίμασε την τύχη του και στη συγγραφή κωμικών βιβλίων που, απ’ ό,τι γράφει το οπισθόφυλλο του δώρου μου, είχαν εξαιρετική επιτυχία. Ο τύπος έχει μια έμφυτη τάση για το παράδοξο αλλά και μια εκπληκτική προσοχή με την οποία παρακολουθεί και παρωδεί την κοινωνία που συχνά αποδεικνύεται πιο παράλογη από οποιαδήποτε επινόηση.

Ο τίτλος του βιβλίου είναι
Φεγγαράκι μου λαμπρό …φέξε μου και γλίστρησα.
[Ορθά πήγε το μυαλό -αν πήγε- σε σχολική τάξη και τα σχετικά…]

Αντιγράφω, λοιπόν, απ’ αυτό, ένα παραμύθι ενός μαθητή· ένα παραμύθι που ζήτησε ο δάσκαλος απ’ όλη την τάξη του, αφήνοντάς την ελεύθερη να επιλέξει το θέμα.
Για τους περίεργους, το συγκεκριμένο γραπτό βαθμολογήθηκε με 8…

Παραμήθι

Μια φορά κι έναν κερό ήταν ένας κόκορας
που ανίμερα το Πάσχα ήδε τα βρασμένα χροματιστά αβγά.
Τότε πήγε στο παγόνι και το σκώτοσε.

Πεντρατζόλι Φαββρίκιος

ΥΓ
Αν μη τι άλλο, τα παιδιά έχουν φαντασία.
Εμείς; γνωρίζουμε γιατί τα πασχαλινά αβγά είναι μόνο κόκκινα;;

Τέχνη, μα ποια Τέχνη !!

Μπορείτε να διανοηθείτε ότι αυτή η κυρία είναι ένα γλυπτό;

Αν έχετε περιέργεια και λίγη υπομονή, κάντε κλικ στη φωτο
Θα εμφανιστεί υπό μορφή powerpoint
Για καλύτερα αποτελέσματα, πατήστε στην 'προβολή παρουσίασης' κάτω δεξιά

Μην παραλείψετε να δείτε και το παρακάτω video

Ποιος είναι ο Ron Mueck εδώ . Για περισσότερα έργα του εδώ & εδώ

Από τα ΖΗΤΩ... στο ΑΝΑΘΕΜΑ

Η μπάρα δεν άντεξε και μας καταπλάκωσε…
Η μπάρα της ντόπας, της εμπορευματοποίησης, του τεχνητού πρωταθλητισμού,
της υποκρισίας…

Για όλα όμως φταίνε οι… Κινέζοι!
που ανάθεσαν σε μια νεοπροσληφθείσα υπάλληλο να φτιάξει το σκεύασμα και από λάθος πρόσθεσε στο καθαρό σκεύασμα την παράνομη ουσία.
Τι να σου κάνει κι η καημένη η... Σου Λι!
Δύσκολο είναι να μπερδέψεις το πανομοιότυπο συρτάρι του πανομοιότυπου ντουλαπιού του 235ου ορόφου με αυτό του πανομοιότυπου 235ου ορόφου του διπλανού κτηρίου;;

Να! ένας τρόπος για σύσφιγξη των ανθρώπινων σχέσεων...

Αφιερωμένο στους... λίγους εκείνους που δε θα μπορέσουν -λόγω ειλημμένων υποχρεώσεων- να... 'πεταχτούν' μέχρι την Κίνα για τους Ολυμπιακούς αγώνες και θα τους κοιτούν εκ του μακρόθεν...

Διαβάστε και τον ...Γκρινιάρη για περισσότερα περί του κοινωνικού ντοπαρίσματος

Πες το Ψέματα!!!

365 μέρες το χρόνο -ενίοτε και 366- οι άνθρωποι ζουν το ψέμα ή ζουν …στο ψέμα.
Και την Πρωταπριλιά το γιορτάζουν!
Ακόμα κι ως λέξη το ψέμα, ψέμα είναι.

Από… εκπτώσεις της αρχαιοελληνικής λέξης ψεύσμα, προέκυψε.

Ας πούμε και σήμερα, μέρα που είναι, ένα ακόμη… με τίτλο

Τα Φυλακισμένα Μνήματα!!!

Μοιάζει με τίτλο πρωταπριλιάτικου ψέματος…
Η πράξη διαδραματίζεται στην Κύπρο του 1955. Μια Κύπρο υπό τον ζυγό των Βρετανών αποικιοκρατών. Οι διακηρύξεις των Άγγλων στη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου για αυτοδιάθεση των λαών δεν εφαρμόστηκαν στην Κύπρο.

Ήταν το 1955 όταν δημιουργήθηκε η ΕΟΚΑ, η Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών. Είχε προηγηθεί η 7η Μαρτίου του 1953 όταν ορκίστηκαν από τον Αρχ. Μακάριο τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα στην Αθήνα.
Κι ήταν ξημερώματα της 1ης Απριλίου του 1955, όταν άρχισε ο ένοπλος απελευθερωτικός αγώνας που κράτησε ως το 1959 και οδήγησε στην ανεξαρτησία του νησιού…

Ο Sir Jogn Harding που, σύμφωνα με πολλούς, υπήρξε ο χειρότερος Άγγλος Κυβερνήτης, αποφάσισε να… φυλακίσει τα απαγχονισμένα κορμιά των φυλακισμένων αγωνιστών στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας. Τους φοβόταν ακόμα και νεκρούς. Φοβόταν την κατακραυγή του κόσμου, τα μαζικά συλλαλητήρια, τις μαχητικές διαδηλώσεις του.

Έτσι, κατασκεύασε μέσα στις Φυλακές, ένα μικρό Κοιμητήριο που έμεινε στην Ιστορία ως “Φυλακισμένα Μνήματα”. Ένας στενός χώρος κυκλωμένος από τοίχους ψηλούς, δίπλα από την αγχόνη και τα κελιά των μελλοθάνατων. Οι κηδείες τους γίνονταν αμέσως μετά τον απαγχονισμό τους και με μοναδική παρουσία, εκείνη του ιερέα των φυλακών που έψαλλε τη νεκρώσιμη ακολουθία έξω από την κλειστή είσοδο του κοιμητηρίου.
Οι γονείς των ηρώων προσκύνησαν τους τάφους των παιδιών τους, μετά το τέλος του αγώνα.

Απαγχονισθέντες ηλικίας 19-24 χρόνων: Μιχαήλ Καραολής, Ανδρέας Δημητρίου, Χαρίλαος Μιχαήλ, Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Μιχαήλ Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομάτης, Ανδρέας Παναγίδης και Ευαγόρας Παλληκαρίδης.
Στον ίδιο τούτο χώρο ετάφησαν και 4 ακόμα παλληκάρια: Μάρκος Δράκος, Γρηγόρης Αυξεντίου, Στυλιανός Λένας και Κυριάκος Μάτσης.
Σε 4 τάφους, οι Άγγλοι, έθαψαν 8 νεκρούς για ...εξοικονόμηση χώρου.
Στο μνημείο ηρωισμού υπάρχει η επιγραφή "Του αντρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται". Κι ήσαν πολλοί οι αντρειωμένοι...

Μοιάζει με ψέμα· όμως δεν είναι. Κι ας ήταν Πρωταπριλιά του 1955…