
άΔΕια
Αυτός που έχει ΔΕος: φόβο, ΔΕιλία μπρος στο ΔΕινό αφεντικό και είναι όλο ΔΕήσεις ο ενΔΕής- αυτός ο ίδιος, γίνεται άνθρωπος με τη χρήση της άΔΕιας· γίνεται αΔΕής: άφοβος και ασφαλής. Ο φοβισμένος και τρομαγμένος, ο γεμάτος δέος, παίρνει άδεια από το δεινό αφεντικό και γίνεται δί-νος: στροβιλίζεται και φεύγει· είναι δηλαδή …φευγάτος.
“Καλή άδεια”, λοιπόν, δηλαδή απόβαλε το ΔΕος σου, το φόβο σου και ξεΚΟΥΡάσου.
ξεΚΟΥΡαση
ΚΟΥΡαση: το ΚΟΥΡεμα από το μεσαιωνικό ΚΟΥΡ-άζω/κουρεύω: τον τιμωρώ με ΚΟΥΡά.
Στα Βυζαντινά χρόνια ήταν συνηθισμένο το θέαμα της διαπόμπευσης, τιμωρώντας αυτόν που επρόκειτο να διαπομπευτεί με κούρεμα -εξ ου και το “άστον να κουρεύεται”! Και επειδή για τον καταδικαζόμενο, το γεγονός ήταν προσβλητικό και του δημιουργούσε ψυχικό και σωματικό κάματο -γιατί πολλές φορές τον χτυπούσαν κιόλας- με τα χρόνια το “κουράζω” έγινε συνώνυμο του “καταπονώ”.
Ξε-ΚΟΥΡαστος, λοιπόν, κυριολεκτικά είναι ο …ακούρευτος!
Ξε-ΚΟΥΡαστος, λοιπόν, κυριολεκτικά είναι ο …ακούρευτος!
Αφιερωμένο σε όσους θα κατεβάσουν τα στόρια τους για τις διακοπές
ΚΑΛΗ ΑΔΕΙΑ ΚΑΙ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ
[αΔΕείς μεν, … ΚΟΥΡεμένοι ή αΚΟΥΡευτοι δε]
Χαρείτε την κάθε στιγμή της ζωής σας· δε ξαναγυρνά· είναι καρατσεκαρισμένο…
Χαρείτε την κάθε στιγμή της ζωής σας· δε ξαναγυρνά· είναι καρατσεκαρισμένο…
Άδεια για ξεκούραση έδωσαν οι:
Νίκος Βαρδιάμπασης – Ιστορία μιας Λέξης &
Τάκης Νατσούλης –Λέξεις και Φράσεις παροιμιώδεις



