Δύσκολοι καιροί για κάλαντα...

Λιγοστεύουν τα καλαντόπαιδα στις μέρες μας… ίσως γιατί παραμονεύει στη γωνία ο φοροεισπράκτορας. Και πληθαίνουν αυτοί που φοβούνται να ανοίξουν τις πόρτες των σπιτιών τους στο κάλεσμά τους…

Δύσκολοι καιροί και για τάλαντα και για κάλαντα!

Γι αυτό κι εγώ -αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά- αναλαμβάνω να σας τα ψάλλω εντός του blogαρχοντικού σας· τα Κάλαντα τη Πρωτοχρονίας ντο εν ευχητικά τραγωδίας και ψάλκουνταν κάθαν χρόνον σην παραμονήν τη Πρωτοχρονίας:

Να τα πω?

Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου

Πάντα κάλαντα, πάντα του χρόνου.

Αρχή μήλον εν κι αρχή κυδών εν

Κι αρχή βάλσαμον το μυριγμένον

Εμυρίστεν ατό ο κόσμος όλον

Για μύριστ ατό και εσύ αφέντα καλέμ αφέντα

Λύσον την κεσέ σ και δος παράδας

Κι αν ανιοιείς μας χαράν σην πόρτας

Ευχές Χρόνια Πολλά, πάντα και του χρόνου

Καλή χρονία και σ όλα τα σπίτ(ι)α υείαν κι ευλοΐαν

Στους αδιάφορους και τους κουφούς, τους αρχοντοχωριάτες και τους σπαγκοραμμένους, θα τους τα ψάλλω, γιατί ξέρω κι άλλου είδους κάλαντα, ραμμένα για τη γούνα τους:

Αφέντη μου στη κάπα σου χίλιες χιλιάδες ψείρες,
άλλες γεννούν, άλλες κλωσούν κι άλλες αυγά μαζώνουν!

Τι αντιπροσωπεύουν τα κάλαντα? Ίσως το κουβάλημα μιας χαρμόσυνης είδησης -όποια κι αν είν' αυτή για τον καθένα μας- για την καινούργια χρονιά.
Ειπωμένη από παιδιά· γιατί η ελπίδα έρχεται από το αύριο...

2010 χαρμόσυνες ειδήσεις σας εύχομαι για το 2010!

Τα είπα κι ευχαριστήθηκα!

Καλά Γεννητούρια σ' όλους

Merry Christmas        Buon Natale    メリークリスマス      Καλά Χριστούγεννα          Feliz Navidad         Joyeux Noël        Mutlu Noeller       عيد ميلاد مجيد

Κερνάω την πρώτη Χριστουγεννιάτικη κάρτα
που κυκλοφόρησε στην Αγγλία το 1843!

Η κάρτα απεικόνιζε ένα πλούσιο οικογενειακό Χριστουγεννιάτικο τραπέζι πλαισιωμένο δεξιά και αριστερά από δύο σκηνές φιλανθρωπίας όπου δίνουν φαγητό και ρούχα στους φτωχούς.

Ελπίζω να μη σοκαριστείτε όπως τότε οι Άγγλοι πουριτανοί και οργανώσεις αντιαλκοολικών στη θέα μας οικογένειας που υψώνει ένα ποτήρι κρασί για να γιορτάσει τα Χριστούγεννα! 
Εβίβα! και καλά να περνάτε!

Το Θαύμα της Ζωής

Ήταν η σημαντικότερη μέρα της ζωής μου, όταν ήρθε σε μένα η δασκάλα μου Anne Sullivan…
Στεκόμουν στην βεράντα βουβή. Μάντευα ακαθόριστα, απ’ τα πέρα-δώθε της μητέρας μου- ότι κάτι ασυνήθιστο θα συνέβαινε· έτσι προχώρησα προς την πόρτα περιμένοντας στα σκαλιά. Ο απογευματινός ήλιος εισχωρούσε στη βεράντα και έπεφτε στο πρόσωπό μου…. Δεν γνώριζα τι θαύμα ή έκπληξη θα μου επιφύλασσε το μέλλον…
Βρέθηκες ποτέ μες τη θάλασσα με πυκνή ομίχλη, να σε φυλακίζει, να σε περιορίζει ένα αισθητό άσπρο σκοτάδι, και σαν ένα μεγάλο πλοίο, που με πυξίδα, φωτοβολίδες και ηχητικά σινιάλα, ψάχνει απεγνωσμένα και στα τυφλά την ακτή, να κτυπά η καρδιά σου δυνατά περιμένοντας να συμβεί κάτι? Σαν αυτό το πλοίο ήμουν πριν την εκπαίδευσή μου, μόνο που ήμουν χωρίς πυξίδα χωρίς φως και ήχο, και χωρίς κανένα τρόπο να μάθω πόσο κοντά ήταν το λιμάνι. “Φώς! Δώστε μου φως!” ήταν το βουβό κλάμα της ψυχής μου, και το φως της αγάπης έλαμψε πάνω μου ακριβώς εκείνη τη στιγμή.
Ένιωσα βήματα να με πλησιάζουν. Έτεινα τα χέρια μου υποθέτοντας πως ήταν η μητέρα μου...
Τα πήρε και τα κράτησε μέσα στα χέρια της, που ήρθαν να αποκαλύψουν τα πάντα σε μένα, και περισσότερο απ’ όλα, να αγαπήσουν εμένα.

Helen Keller για τη δασκάλα της Anne Sullivan

Είχα διαβάσει το βιβλίο της Helen Keller Φως στο Σκοτάδι μου και πρόσφατα είδα Το θαύμα της Anne Sullivan στο θέατρο Άλφα. Εξαιρετικές οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών του και απίστευτο το θαύμα που συντελέστηκε. Και οι δύο γυναίκες, φωτεινοί φάροι που μας δείχνουν πως η υπομονή και η επιμονή, η θέληση και η αγάπη, κάνουν θαύματα. Η μεν Anne -‘πρώην’ τυφλή- είχε τη δύναμη ενός μεταφορέα, την υπομονή ενός ανθρακωρύχου, την απόφαση ενός αγωνιστή και τη λεπτότητα του ποιητή για να προσεγγίσει την Helen, η δε Helen -τυφλή και κωφάλαλη- είχε τη θέληση να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και να εκλέξει τη ζωή απορρίπτοντας την εκμηδένιση.

Ο κατάλληλος δάσκαλος στην κατάλληλη στιγμή· μπορεί ν’ αλλάξει τη ζωή σου όλη… Στη θέση του ‘δασκάλου’ βάλτε έναν συγγραφέα, έναν φιλόσοφο, έναν ιεροκήρυκα… ή έναν φίλο, μια άγνωστη γνωριμία· ένα βιβλίο, μια φράση… ακόμη και καταστάσεις της ζωής...

Ο κατάλληλος ‘δάσκαλος’ στην κατάλληλη στιγμή· μπορεί ν’ αλλάξει τη ζωή σου όλη… να εύχεσαι μόνο να είναι προς το καλύτερο...

Σχετικά με το θεατρικό έργο διαβάστε τις αναρτήσεις των +bloggers Roadartist & KitsosMitsos

Εκ του πονηρού...

Τα Χριστούγεννα έχουν σχέση μ’ ένα παιδί που έζησε χρόνια πριν· αλλά και μ’ ένα παιδί τωρινό, που περιμένει πίσω απ’ την πόρτα της καρδιάς του κάτι υπέροχο να συμβεί· ένα παιδί που δεν είναι πρακτικό ούτε ρεαλιστικό αλλά απονήρευτο και φοβερά επιρρεπές στη χαρά.

Χριστούγεννα και δώρα, δώρα, δώρα... Λένε πως αυτό που μετράει είναι η χειρονομία κι όχι αυτό καθαυτό το δώρο. Αν είναι όμως να κάνετε ένα φτηνιάρικο, ας είναι τουλάχιστον της αρεσκείας σας, έτσι ώστε αν σας το επιστρέψουν, να το χαρείτε εσείς... [!] Για να σοβαρευτούμε όμως, όσοι νοιάζονται για τη χειρονομία, κάνουν και καλά δώρα.

Νοιαστείτε, λοιπόν, για την οικογενειακή σας γαλήνη και κάντε ένα καλό δώρο...

Η αλυσίδα ξενοδοχείων Holiday Inn ή Holiday Inn Express της Βρετανίας, σας κάνει 25% έκπτωση από τις 23 ως τις 29 Δεκεμβρίου αν τους στείλετε διακοπές-πακέτο... την πεθερά σας! [Η οικονομική κρίση, βλέπετε, δεν κτυπά μόνο τις πόρτες των σπιτιών…]. Έτσι, θα περιορίσετε τις εντάσεις στο σπίτι τη Χριστουγεννιάτικη περίοδο, που όπως εξηγεί σοβαρά [πιο σοβαρά δε γίνεται] η ειδική σε θέματα ανθρωπίνων σχέσεων Kirsten Gronning [που χώρισε μάλλον εξαιτίας της πεθεράς και κατέληξε ειδική…], είναι μια περίοδος εξαιρετικά κουραστική για την οικογένεια που αναλαμβάνει να διοργανώσει δείπνα για τις γιορτές, όπου ο κίνδυνος να σημειωθούν καβγάδες πενταπλασιάζεται. Για τις λεπτομέρειες του πακεταρίσματος, εδώ.

Στην πραγματικότητα, στην πεθερά θα μείνει η πρόθεση της χειρονομίας και σε σας το δώρο!

Λοιπόν, τι λέγαμε στην αρχή? Τα Χριστούγεννα έχουν σχέση μ’ ένα παιδί που έζησε χρόνια πριν· αλλά και μ’ ένα παιδί τωρινό, που κρύβεται εντός μας, που περιμένει πίσω απ’ την πόρτα της καρδιάς του κάτι υπέροχο να συμβεί· ένα παιδί που και πρακτικό είναι, και ρεαλιστικό αλλά και κατεργάρικο και πάνω απ’ όλα φοβερά επιρρεπές στην πονηριά.

Ένας αλλιώτικος Santa Claus...

Για τους Olympic games ας πούμε ότι γνωρίζω. Για τους Para-olympic games ή Special Olympic games επίσης· για αθλητές με φυσικές, οπτικές ή διανοητικές ειδικές ανάγκες. Για τους Old-ympics ή World Masters Games όμως, ομολογώ πως όχι, δε γνώριζα until now! Ξεκίνησαν το 1985 στο Τορόντο του Καναδά, συνέχισαν στη Δανία, στην Αυστραλία, στις ΗΠΑ... και φέτος ξανά στην Αυστραλία, στο Σύδνεϋ. Γίνονται κάθε 4 χρόνια όπως και οι original αγώνες, με βασική διαφορά πως δεν δέχονται μόνο την ελίτ των αθλητών αλλά όλους, ανεξαρτήτως δυνατοτήτων, δίνοντας έμφαση στην συμμετοχή. Το κυριότερο... οι ηλικίες κυμαίνονται μεταξύ... ζωής και θανάτου!

Ο πιο πάνω γενειοφόρος -επονομαζόμενος O Santa Claus- έτρεξε στα 100 μ. σπριντ στην ομάδα 80-84 ετών!

Ενώ η 100ετής αυστραλέζα γιαγιά Ruth Frith αποδεικνύει πως η ηλικία δεν είναι εμπόδιο στο στόχο της· κέρδισε το χρυσό μετάλλιο καθώς ήταν η μόνη διαγωνιζόμενη στην ομάδα της ηλικίας της!!!!

 

 

Η πιο πάνω καναδέζα Olga Kotelko είναι λιγάκι νεότερη -μόλις 90 ετών- και φέρεται να έχει κάνει τουλάχιστον 15 παγκόσμια ρεκόρ.

Ενώ τα παλληκαράκια κάτω συναγωνίζονται τις σκιές τους...

Άντε, και στα δικά μας!

Πηγές
SkyNews
WorldMasterGames

Εύρηκα[ν]! Εύρηκα[ν]!

Μιας και η Διεθνής Αστρονομική Ένωση ανακήρυξε το 2009 ως Παγκόσμιο Έτος Αστρονομίας, σπεύδω να το τιμήσω κι εγώ δεόντως πριν μας... αφήσει χρόνους.

Για όσους δυσκολεύονται να διαβάσουν την είδηση στα αρχαιοελληνικά -κάτι για το οποίο κοπίασε ο Joan Coderch-i-Sancho, καθηγητής σε πανεπιστήμιο της Σκωτίας, που δημιούργησε αυτήν την ιστοσελίδα στην οποία μπορεί κανείς να διαβάζει διάφορες ειδήσεις απʼ όλο τον κόσμο μεταφρασμένες σε άπταιστη ελληνική διάλεκτο του 5ου αιώνα π.Χ.-
...υπάρχει και η νεοελληνική έκδοση.

Δυο δάχτυλα και ένα δόντι του αστρονόμου και φυσικού Γαλιλαίου, που χάθηκαν πάνω από 100 χρόνια, τα αγόρασε ένας συλλέχτης σε μια δημοπρασία και τα έδωσε στο Μουσείο Ιστορίας της Φυσικής της Φλωρεντίας. Τα παρουσίαζαν ως λείψανα αγνώστου σε μια ξύλινη θήκη του 17ου αιώνα...

Ο Γαλιλαίος στιγματίστηκε ως αιρετικός από την Καθολική Εκκλησία επειδή υποστήριξε την ανακάλυψη του Κοπέρνικου ότι η Γη περιστρέφεται γύρω απ’ τον Ήλιο. Η ταφή του έγινε 95 χρόνια μετά το θάνατό του, κατόπιν απόφασης των εκκλησιαστικών αρχών, αφού ως τότε αρνούνταν να τον ενταφιάσουν σε καθαγιασμένο έδαφος λόγω των θεωριών του. Τότε όμως, από ομολογίες ακόμη και ιστορικού που συμμετείχε στην τελετή, κάποιοι δεν αντιστάθηκαν στον πειρασμό να κλέψουν λείψανα της σορού. Αυτά περνούσαν απ’ τον ένα συλλέκτη στον άλλον ώσπου χάθηκαν τα ίχνη τους το 1905, ενώ άλλα φυλάσσονται σε μουσεία της Ιταλίας.

Οι ενδιαφερόμενοι κάντε λιγάκι υπομονή ως τις αρχές του νέου έτους όταν θα ανοίξει το υπό ανακαίνιση μουσείο και θα μετονομαστεί σε Μουσείο Γαλιλαίου. Έστε σίγουροι για τη γνησιότητα των ευρημάτων καθώς το εγγυάται το μουσείο. Σήμερα ο μεγάλος επιστήμονας αναπαύεται πλησίον του Μιχαήλ Αγγέλου στην Φλωρεντία.

Πηγές

AkropolisWorldNews

News.bbc

Καθημερινή

Κι όμως... κινείται!