26/1/08

Συγγνώμη!

Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε,
από ψηλά αν το κοιτάξεις
θα σου φανεί τόσο ασήμαντο
που στη στιγμή θα το ξεχάσεις…

Όμορφοι στίχοι, αληθινοί· πέρα ως πέρα; πόσο ισχύουν όταν πρόκειται για τις στενές ανθρώπινες σχέσεις;

Συγγνώμη!
Μια λέξη που συνηθίζουμε να λέμε ότι σπανίζει στο λεξιλόγιο μας. Άραγε ποια είναι η δυσκολότερη όψη της:
- Αυτή, απ’ τη μεριά του ατόμου που την εκφράζει; ή
- Εκείνη, απ’ τη μεριά του ‘θύματος’ που πρέπει να τη δεχτεί;
Και οι δύο όψεις απαιτούν εσωτερικές διεργασίες και μεγαλείο ψυχής.
- Η μία που πρέπει να περάσει απ’ το στάδιο, αρχικά, της κατανόησης και αναγνώρισης του σφάλματος και, στη συνέχεια, της ανάγκης για συγχώρεση. Και που έχει εμπόδιο το εγώ μας.
- Η άλλη; Θαρρώ πως είναι ακόμα πιο δύσκολη υπόθεση. Και σ' αυτήν εστιάζω τον προβληματισμό μου.
Αν επιθυμείς να αποδεχτείς μια συγγνώμη που, νιώθεις ότι, με ειλικρίνεια σου ζητήθηκε, ωστόσο κάτι μέσα σου έχει ραγίσει; τότε όμως δε μιλάμε για ολοκληρωτική αποδοχή της συγγνώμης-συγχώρεση.
Η αποδοχή της συγγνώμης δε σημαίνει:
- ότι λησμονώ το γεγονός που με πλήγωσε· η μνήμη δεν παραγράφει τίποτα.
- ότι το παραβλέπω ως ασήμαντο· τότε γιατί με πλήγωσε;
- ότι δίνω άφεση αμαρτιών [δεν είμαι ούτε παπάς ούτε πάπας!] νιώθοντας νικητής μιας πάλης.
- ότι το ανέχομαι· τότε την αποδέχομαι με μισή καρδιά.
- ότι αποφασίζω [διατάζοντάς με] υπό πίεση ή …προγραμματισμό [μακάρι να μπορούσα να πατήσω κάποιο πλήκτρο].
Η αποδοχή της συγγνώμης θα πρέπει να είναι φυσικό αποτέλεσμα εσωτερικών διεργασιών και σημαίνει:
- ότι κατορθώνω να διώξω τα έντονα αρνητικά συναισθήματα που μου προξένησε το γεγονός -θυμός, πικρία, απέχθεια, μίσος, εκδικητικότητα- και το θυμάμαι πλέον ως ανάμνηση ενός φαιδρού γεγονότος παρά κάποιου αρνητικού συναισθήματος.
- ότι αποδέχομαι πως η τιμωρία του ατόμου που με πλήγωσε, δεν είναι η θεραπεία μου.
- ότι κατορθώνω να μην απομακρυνθώ από το ‘θύτη’ ή να τον κρατώ σε απόσταση και συνάμα να νιώθω ελεύθερα και άνετα δίπλα του.
- ότι κατορθώνω να δω το παρελθόν από τη σωστή του γωνία, αναγνωρίζοντας ότι οι όποιες αδικίες αφορούν μόνο τμήμα της ζωής μου κι όχι τη ζωή μου όλη.
Σίγουρα είναι μια εσωτερική διεργασία του εαυτού μου, με διάθεση να προχωρήσω τις σχέσεις μου και την ίδια τη ζωή μου. Να επεξεργαστώ το παρελθόν μου προς όφελος του παρόντος και του μέλλοντός μου.
Αμήν!
Εύκολη υπόθεση;

5 σχόλια:

KitsosMitsos είπε...

Έλα μου ντε! Εύκολα ξεστομίζεται, δύσκολα την εννοούμε και ακόμη πιο δύσκολα την αποδεχόμαστε πραγματικά!
Σε σκέψεις μας έβαλες πάλι...

Roadartist είπε...

Καλημέρα! Το θέμα ειναι οποτε λεμε τη 'συγνωμη' να το νιωθουμε και να γινομαστε διαφορετικοι μετα απο αυτή..ως προς αυτον που θίξαμε! Τα λόγια να εχουνε και την αξια τους..

phlou...flis είπε...

Ζητώ...συγνώμη εκ των προτέρων για το μεγάλο περιεχόμενο του σχολίου μου.
Η συγνώμη και φυσικά δεν είναι εύκολη υπόθεση. Εξάλλου προέρχεται από το "συν+γνώμη" (συν + γιγνώσκω: έχω την ίδια γνώμη με κάποιον, αλλάζω γνώμη, μετανοώ).
Για να ειπωθεί αλλά κα να γίνει αποδεκτή χρειάζονται οι προϋποθέσεις που έθεσες.
Από την άλλη σκέφτομαι διάφορες …συγνώμες και …συγνώμες. Όπως ας πούμε…
…Συγνώμη που πίστεψα σε σένα ή που δε στάθηκα στο ύψος των περιστάσεων…
…Συγνώμη για όλα όσα δεν είχα το θάρρος να σου πω..
….Συγνώμη που δεν ανταποκρίθηκα στις προσδοκίες σου…
…"Συγγνώμη" σας πήρα για κάποιαν άλλη…
…Συγνώμη που σας ζάλισα…
…Συγνώμη, δηλαδή αυτό που ακούμε είναι μουσική;
…Οφείλω μια συγνώμη…
…Συγγνώμη, λάθος κατάλαβα…
…Συγνώμη κύριε ποιος είστε…(άσχετο)
…Συγνώμη είσαι εκτός θέματος…
…"Συγνώμη, Νεύτωνα" είχε πει ο Einstein, όταν του ανάτρεψε τη θεωρία…
…Συγγνώμη που παρεμβαίνω….
…απαιτώ συγνώμη και εξηγήσεις…
…δεν ζήτησαν ούτε μια συγνώμη για το λάθος τους…
…όταν ακούσεις ένα πολιτικό να ζητάει συγνώμη τι θα πιστέψεις;
…συγνώμη κιόλας… (φράση του συρμού)
…μετά συγχωρήσεως ένα ψάρι τόσοοοοο…

Αυτές και άλλες τόσες τι προαπαιτήσεις πρέπει να έχουν;

Σ' ένα τοίχο διάβασα πως "αγάπη σημαίνει πως δε χρειάζεται ποτέ να ζητήσεις [ή να σου ζητήσει] συγγνώμη". Κάτι παρόμοιο λένε και οι στίχοι: «η αγάπη όλα τα υπομένει, η αγάπη όλα τα αντέχει» ή «σου 'χω έτοιμη συγνώμη γύρισε ξανά…».

Εξάλλου συγχωρώ σημαίνει=απαλλάσσω κάποιον από το βάρος του σφάλματος του, δίνω τη συγνώμη μου, του επιτρέπω.
Ακόμα και από θρησκευτικής απόψεως
«Ουδείς αναμάρτητος» ή «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω» … σήμερα μπορεί να σφάλλω εγώ, αύριο εσύ.
Κάπου διάβασα και τη φιλοσοφική άποψη ότι:
«Συγνώμη μετάνοιας κρειάσων» , δηλαδή το να μπορείς να συγχωρείς είναι καλύτερο από το να μετανιώνεις ή η συγχώρεση είναι ανώτερη από τη μετάνοια και ότι «η συγχώρεση είναι ανώτερη από την τιμωρία».

Αυτά και …συγνώμη αν σας κούρασα!

JF είπε...

"...το να μπορείς να συγχωρείς είναι καλύτερο από το να μετανιώνεις ή η συγχώρεση είναι ανώτερη από τη μετάνοια..."

Ακριβώς αυτό! όπου όμως στις έννοιες 'καλύτερο' & 'ανώτερο' δίνω τη σημασία του 'δυσκολότερου' & 'πολυπλοκότερου' γιατί χρειάζονται μεγαλύτερες ψυχικές αρετές.

JF είπε...

Μετά από σύ-σκέψη με την jf, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι…

εύκολη υπόθεση σίγουρα δεν είναι, αλλά την κάνει ευκολότερη ο κυρίαρχος χρόνος συνεπικουρούμενος όμως από μια ειλικρινή κουβέντα και μια ανυπόκριτη στάση του αδικούντος σε...