16/2/09

Η φαντασίιια μου τα πταίαιαιαιει…


Κάθε άνθρωπος που είναι προικισμένος με μια ευαισθησία δίκαιη κι έναν ορθολογισμό, αισθάνεται πως το κακό και η αδικία στον κόσμο τον αφορούν, και επιδιώκει να τα διορθώσει, αρχίζοντας από τα πιο κοντινά: και το πρώτο είναι ο εαυτός του. Αυτό το έργο θα τον απασχολεί σ’ όλη του τη ζωή. [Fernando António Nogueira de Seabra Pessoa, 1888 - 1935, Πορτογάλος ποιητής και συγγραφέας

Έτσι, λοιπόν, κι εγώ, φτιάχνω την εικόνα κάποιου που θα ήθελα να είχα, λ.χ. ενός... ιδανικού πρωθυπουργού! [Εσείς φανταστείτε την εικόνα κάποιου... περισσότερο θνητού, ή... λιγότερο ημίθεου· ας πούμε την εικόνα ενός καλού γείτονα... ή ενός ιδανικού παππού ή γιαγιάς... Δεν είναι ανάγκη όλοι να γίνουμε αξιωματούχοι!]

Παίρνω, λοιπόν, ό,τι ξέρω απ’ την εικόνα του ιδανικού μου πρωθυπουργού -που δεν είναι πάντα κι ολόκληρη ορατή- προσθέτω ό,τι εύχομαι κι ό,τι χρειάζομαι και τα ζυμώνω στο βάθος του μυαλού μου.
Φτιάχνοντας την εικόνα του πρωθυπουργού που θα ήθελα να είχα, προετοιμάζομαι για την εικόνα του πρωθυπουργού που θέλω να γίνω. Έτσι χρησιμοποιώ αυτό που είμαι, για να διαμορφώσω καλύτερα αυτό που πρόκειται να γίνω. Είναι μια διαδικασία προετοιμασίας... Και τότε, όταν ο λαός με ψηφίσει πρωθυπουργό του, ήδη θα ξέρω τι πρέπει να κάνω... [ετοιμάζομαι, οσονούπω…]

Μ’ αυτόν τον τρόπο, ίσως, μπορώ να ανασκευάσω ακόμη και τον εαυτό μου, ανακατεύοντας το είναι μου με το επιθυμητό και το πρέπον. Μπορεί να φέρει αποτελέσματα...

Όλα όσα μπορείς να φανταστείς είναι αληθινά[Pablo Picasso] κι όσο τα φαντάζεσαι είναι σαν να ξέρεις· κι αν φαντάζεσαι βαθιά, μιλάς κι αληθινά. Αυτή είναι η αρετή της Tέχνης: να φαντάζεσαι ό,τι θέλεις. Δεν είναι υποχρεωτικό να αισθάνεστε και να αγαπάτε την Tέχνη. Απλώς είναι ένα προνόμιο. Αλλά τι προνόμιο! [Δημήτρης Μυταράς]. Μα και το να ζει κανείς καλά, Tέχνη δεν είναι τελικά? [JamanFou]

6 σχόλια:

phlou...flis είπε...

Πολύ ωραία ανάρτηση. Αν και δεν κατάλαβα που το πάει... 'Ο,τι ας πούμε, στην Τέχνη τα πάντα επιτρέπονται; Αν το βρήκα, τι κερδίζω;

antinetrino είπε...

Εγώ θα ψηφίσω Τσίπρα, του το έχω υποσχεθεί...(θα την κάνω την μαλακία δλδ).
Πράγματι το να ζει κανείς καλά σήμερα είναι ΤΕΧΝΗ: Η τέχνη της λιτότητας.
Γιατί όπως και να το κάνουμε, είναι τέχνη να καταφέρνεις με 700 ευρώ να πληρώνεις όλες σου τις δόσεις και με τα ψίχουλα που μένουν να περνάς τις υπόλοιπες 30 ημέρες του μήνα!
Το να περνά κανείς καλά σήμερα έχει περάσει στη σφαίρα της φαντασίας μας και απ' ότι φαίνεται θα μείνει καιρό εκεί.....(μέχρι να γίνεις πρωθυπουργός , φαντάσου!!!!!)
Αλλά όπως λέει και κάποιος το όνομα του οποίου δεν θυμάμαι : Η Υπομονή είναι ΤΕΧΝΗ.
Γεια χαρά, κράτα καλά, τα λέμε.

ΥΣ. Μου αρέσει όταν (αμπελο)-φιλοσοφείς!:-)

marianaonice είπε...

Το να ζει κανείς καλά, σαφώς και είναι τέχνη!!!

Κι αν δεν μπορείς να ζεις όπως σκέφτεσαι δεν είναι ανάγκη να σκέφτεσαι όπως ζεις!!!

Χαχαχα!!
Καλό βράδυ!

Phivos Nicolaides είπε...

"Μα και το να ζει κανείς καλά, Tέχνη δεν είναι τελικά;". Αυτό το τελευταίο φαίνεται να είναι και το καλύτερο εκ πρώτης όψεως τουλάχιστο!

rain είπε...

Τι να πλάσεις, τι να φανταστείς...
Το ολιγότερα χειρότερο πάντα...στον τόπο τουτο...
Καλησπέρα σου

JamanFou είπε...

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ @ΦΙΛΟΙ,

Πώς τα κατάφερα να σας παιδέψω με τα γραφόμενά μου! [τους περισσότερους τουλάχιστον…]

Καμιά φορά, αυτά που έχω στο μυαλό, δε μου βγαίνουν στο χαρτί, ή... τα καταλαβαίνω μόνο εγώ... [ιδανική για πρωθυπουργός ε;]
Άλλωστε, το λέει κι ο τίτλος της ανάρτησης: Η φαντασία μου τα φταίει...

Πάντως, ευχαριστώ για την ...κατανόηση. Απ’ όλων τα σχόλια πήρα το κατιτίς μου... αλήθεια σας λέω...

Καλή σας νύκτα