Το προϊόν της καμήλας...

Διέβαινέ ποτε κάμηλος ποταμὸν ὀξὺ διαῤῥέοντα. Ἀφοδεύσασα δὲ καὶ τὴν κόπρον αὑτῆς ἔμπροσθεν κατιδοῦσα τῇ τοῦ ὕδατος ὀξυτάτῃ καταῤῥοῇ· Τί τοῦτο; ἔφη, τὰ ἐξόπισθέν μου νῦν ἔμπροσθέν μου τεθέαμαι.

Αίσωπος

.

..

..

..

.

.

Κάποτε μια καμήλα διέσχιζε έναν ποταμό. Τα γάργαρα νερά του γαργάλισαν τ’ άντερό της και της ήρθε ν' αφοδεύσει. Και τότε είδε πάραυτα το …προϊόν της, έμπροσθέν της, ένεκα που το ποτάμι έρρεε με φόρα.

- Τ’ είν’ τούτο; αναφώνησεν απορούσα. Τα …εκ των οπισθίων μου, μπροστά μου τα βλέπω!!

Σε ελεύθερη απόδοση JamanFou

Τουτέστιν, πλειστάκις, οι έσχατοι και άφρονες επικρατούν των πρώτων και φρονίμων. Εεε;;;

.

.

.

.

.

Στις φωτο πρωταγωνιστούν ένοικοι του Ζωολογικού Κήπου του Βερολίνου

Οο ψαράαας!

Ἁλιεὺς ὕδωρ τύπτων.Ἁλιεὺς ἔν τινι ποταμῷ ἡλίευεν. Διατείνας δὲ τὰ δίκτυα καὶ τὸ ῥεῦμα περιλαβὼν ἑκατέρωθεν, καλωδίῳ προσδήσας λίθον, τὸ ὕδωρ ἔτυπτεν, ὅπως οἱ ἰχθύες φεύγοντες ἀπαραφυλάκτως τοῖς βρόχοις ἐμπέσωσι. Τῶν δὲ περὶ τὸν τόπον οἰκούντων τις θεασάμενος τοῦτο ποιοῦντα ἐμέμφετο ὡς τὸν ποταμὸν θολοῦντα καὶ διειδὲς ὕδωρ μὴ συγχωροῦντα πίνειν. Καὶ ὃς ἀπεκρίνατο· Ἀλλ᾿ εἰ μὴ οὕτως ὁ ποταμὸς ταράττεται, ἐμὲ δεήσει λιμώττοντα ἀποθανεῖν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι καὶ τῶν πόλεων οἱ δημαγωγοὶ τότε μάλιστα ἐργάζονται, ὅταν τὰς πατρίδας εἰς στάσιν περιάγωσιν.

Αίσωπος

Ψαράς, ψάρευε σε κάποιο ποτάμι. Έριξε τα δίκτυα και με πέτρα δεμένη με σχοινί, 'κτυπούσε' τα νερά ώστε τα ψάρια να φεύγουν ‘ατάκτως’ και να μπλέκονται στα δίκτυα του. Κάποιος κάτοικος της περιοχής που τον παρακολουθούσε, τον κατηγόρησε ότι μ' αυτόν τον τρόπο θόλωνε το νερό και δεν μπορούσε να πιει. Κι ο ψαράς του αποκρίθηκε πως αν δε τάρασσε τα νερά του ποταμού, τότε θα πέθαινε αυτός από ασιτία.
Εν ολίγοις, οι πολιτικάντηδες-δημαγωγοί ‘πιάνουν’ δουλειά, τότε μόνο, όταν οδηγούν το λαό σε εξέγερση.

Ελεύθερη απόδοση JamanFou

Όπου νάναι, θα ξαμοληθούν στις επαρχίες…

Περί άδικης... δίκης

Ζεὺς τὰς τῶν ἀνθρώπων ἁμαρτίας ἐν ὀστράκοις τὸν Ἑρμῆν ὥρισε γράφειν, καὶ εἰς κιβώτιον ἀποτιθέναι πλησίον αὐτοῦ, ὅπως ἑκάστου τὰς δίκας ἀναπράσσῃ. Συγκεχυμένων δὲ τῶν ὀστράκων ἐπ᾿ ἀλλήλοις, τὸ μὲν βράδιον, τὸ δὲ τάχιον ἐμπίπτει εἰς τὰς τοῦ Διὸς χεῖρας, εἴποτε καλῶς κρίνοιτο. Ὅτι οὐ χρὴ θαυμάζειν διὰ τοὺς ἀδίκους καὶ πονηροὺς ὅτι τάχιον οὐκ ἀπολαμβάνουσιν ὑπὲρ τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν.

Αίσωπος

Ο Δίας όρισε τον Ερμή να γράψει τις αμαρτίες των ανθρώπων πάνω σε όστρακα και να τα τοποθετήσει σε κιβώτιο δίπλα του, ώστε να αρχίσει η δίκη του καθενός. Έλα όμως που ο Ερμής δε μερίμνησε και τα όστρακα μπερδεύτηκαν μες το κουτί. Κι ο Δίας βέβαια αναγκαστικά [;] δίκαζε τις υποθέσεις με τυχαία σειρά.
Ας μην απορούμε, λοιπόν, που οι άδικοι και πονηροί δεν τιμωρούνται γρήγορα για τις αδικίες τους…

Ελεύθερη μετάφραση JamanFou

Aς ελπίσουμε πως κάποια στιγμή θα έρθει κι η δική τους η σειρά. Αρκεί αυτή η στιγμή να ανήκει στην παρούσα και όχι στη μέλλουσα ζωή!

Να! γιατί...

Ὑπὸ τῶν κακῶν τὰ ἀγαθὰ ἐδιώχθη ὡς ἀσθενῆ ὅντα: εἰς οὐρανὸν δὲ ἀνῆλθεν. Τὰ δὲ ἀγαθὰ ἠρώτησαν τὸν Δία πῶς εἶναι μετ' ἀνθρώπων. Ὁ δὲ εἶπεν μὴ μετ' ἀλλήλων πάντα, ἓν δὲ καθ' ἓν τοῖς ἀνθρώποις ἐπέρχεσθαι. Διὰ τοῦτο τὰ μὲν κακὰ συνεχῆ τοῖς ἀνθρώποις, ὡς πλησίον ὄντα, ἐπέρχεται, τὰ δὲ ἀγαθὰ βράδιον, ἐξ οὐρανοῦ κατιόντα.
Ὅτι ἀγαθῶν μὲν οὐδεὶς ταχέως ἐπιτυγχάνει, ὑπὸ δὲ τῶν κακῶν ἕκαστος καθ' ἑκάστην πλήττεται.

Αίσωπος

Στην πάλη μεταξύ κακών και αγαθών, νίκησαν τα κακά και έδιωξαν τα αγαθά ψηλά, μα πολυυύ ψηλά στους ουρανούς. Και τότε τα αγαθά ρώτησαν το Δία, πώς θα γίνει να βρίσκονται κοντά στους ανθρώπους. Κι αυτός απάντησε πως δε γίνεται να βρίσκονται συνέχεια ανάμεσά τους και πως ένα-ένα θα κατεβαίνει στη γη κι όποιον πετύχει. Κι έτσι, ενώ τα κακά -όντας στη γη κοντά στους ανθρώπους- μπορούν και τους επισκέπτονται συχνότατα, τα αγαθά αργά-αργά θα κατεβαίνουν απ’ τον ουρανό γιατί έχουν και μια απόσταση να διανύσουν…

…σε ελεύθερη μετάφραση JαμανFου

Comprehend αγαπητοί μου; Τα καλά ούτε εύκολα επιτυγχάνονται μα ούτε και γρήγορα. Όσες τρύπες όζοντος κι αν ανοίξουμε στην οροφή του ουρανού μπας και βρουν το δρόμο τους, αυτά με το πάσο τους θα μας επισκέπτονται και με το σταγονόμετρο θα μας δίνονται. Το νου μας, λοιπόν, χαμηλά στη γη, να αποφεύγουμε όσο γίνεται τα κακά. Με το κεφάλι ψηλά, μπας και πετύχουμε κανένα καλό, στο κατέβασμά του. Καλοδεχούμενα [;] και τα δυο... Άμα μπορείς κάνε κι αλλιώς!! Η πάλη μία φορά έγινε και δε ματαγίνεται...

ΥΓ
Εάλω η Πόλις, σαν σήμερα -29 Μαΐου του 1453.
Κι εξακολουθούμε να είμαστε και ευ-άλωτοι και αιχμ-άλωτοι κακών τε και αγαθών...

Τόσο επίκαιροι...

Ζεὺς πλάσας ἀνθρώπους ἐκέλευσεν Ἑρμῇ νοῦν αὐτοῖς ἐγχέαι. Κἀκεῖνος μέτρον ποιήσας ἴσον ἐνέχεεν ἑκάστῳ. Συνέβη δὲ τοὺς μὲν μικροφυεῖς πληρωθέντας τοῦ μέτρου φρονίμους γενέσθαι, τοὺς δὲ μακρούς, ἅτε μὴ ἐφικομένου τοῦ ποτῦ [μηδὲ μέχρι γονάτων,] εἰς πᾶν τὸ σῶμα ἀφρονεστέρους γενέσθαι. Πρὸς ἄνδρα εὐμεγέθη μὲν σώματι, κατὰ ψυχὴν δὲ ἀλόγιστον ὁ λόγος εὔκαιρος.

Αίσωπος

Όταν ο Δίας έπλασε τους ανθρώπους, κάλεσε τον Ερμή να τους γεμίσει με μυαλό. Κι εκείνος έβαλε ίση ποσότητα σ’ όλους. Στους μεν κοντούς όμως η πλήρωση ήταν πλήρης [απ’ τα νύχια ως την κουρίδα] κι έτσι έγιναν σώφρονες. Στους ψηλούς, όμως, ούτε ως τα γόνατα δεν έφτασε, και έτσι έμειναν άμυαλοι.
Γι αυτό, στους μεν ευμεγέθεις ως προς το σώμα αλλά αλόγους στη ψυχή, τα λόγια είναι πάντα εύκαιρα.

...σε ελεύθερη μετάφραση JamanFou

Τώρα εξηγούνται ο βίος κι η πολιτεία του ψηλού επίτιμου αρχιγκαντέμη…

Μια και μιλάμε για Αίσωπο, και με αφορμή αυτή την ανάρτηση, συνεχίζω στο ίδιο ύφος των …Μυρωμένων Στίχων του Σουρή:

…Όταν χέζει ο άνθρωπος συχνά κοιτά το σκατό του. Όταν ρωτήθηκε ο Αίσωπος γιατί, απάντησε ως εξής: πολύ παλιά, γιος κάποιου βασιλιά, ήταν τόσο άσωτος και μαλθακός, που καθόταν με τις ώρες για χέσιμο, τόσο ώστε ξεχνιόταν και έχεζε και τα μυαλά του. Από εκείνο τον καιρό και μετά οι άνθρωποι κοιτάνε μήπως κι αυτοί ξεμείνουν από μυαλό. Κάποιοι όμως δεν κινδυνεύουν, γιατί απλά δεν έχουν…

Πάντα επίκαιροι, Σουρής τε και Αίσωπος.