...παράθυρα στα σπίτια του κόσμου

"Μιας κι έχω διαπράξει την απρέπεια να συμπληρώσω ογδόντα πέντε χρόνια ζωής, επιβεβαιώνω δίχως μελαγχολία πως η μνήμη μου είναι γεμάτη από στίχους ποιημάτων και αριστουργήματα λογοτεχνικών βιβλίων. Όταν σκέφτομαι τη ζωή μου που πέρασε, αναπολώ τους φίλους μου, τους έρωτές μου, συγγενικά μου πρόσωπα αγαπημένα. Πιο πολύ απ' όλα όμως, αναπολώ τα βιβλία μου. Τα κείμενα που διάβασα. Τους στίχους και τις παραγράφους που αποστήθισα, τους ήρωες και τις ηρωίδες που λάτρεψα, τις σκέψεις που έκανα και εκείνες που άλλαξαν τη ζωή μου. Οι λύσεις που προτείνονται από τη φιλοσοφία δεν εμπλουτίζουν τη ζωή μας τόσο πολύ όσο η ποίηση και η λογοτεχνία. Απλώς μας δείχνουν, οι λύσεις αυτές, ότι η ζωή μας είναι πιο μυστηριώδης απ' όσο πιστεύουμε. Κάποτε, θαύμαζα τους στρατιωτικούς και έλεγα "πόσο πλούσια είναι η ζωή τους". Τώρα θεωρώ πως η ζωή του αναγνώστη είναι ακόμα πλουσιότερη. Μακάρι να το καταλάβαιναν αυτό όλοι οι άνθρωποι".

Λόγια του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες, 'ανακρινόμενου' το 1984, ένα χρόνο πριν πεθάνει, στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες από τους καθηγητές Φιλοσοφίας Τόμας Αμπραχαμ, Αλεσάντρο Ρούσοβιτς και Ενρίκε Μαρί, ενώπιον φοιτητών και φοιτητριών της Φιλοσοφικής Σχολής.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/04/2008

Τραγικό!

Πρέπει να είναι τραγικό.

Να είσαι στο όριο. Το τελευταίο όριο. Και να σου λένε οι γύρω, με αυτή τη γλυκερή παρηγορητική φωνή, τα λόγια που κι εσύ είχες πει τόσες φορές με την ίδια φωνή:
Ο Κύριος είναι μεγάλος. Θα βοηθήσει. Θα κάνει το θαύμα Του.

Να το ακούς και να ξέρεις πως ούτε Κύριος, ούτε βοήθεια, ούτε θαύμα, ούτε ακτίνα φωτός αχνοφαίνεται στον ορίζοντα.

Και να μην μπορείς να το πεις.

Νίκος Δήμου

Η Μυθοποίηση

...Το να μυθοποιούμε τους ανθρώπους
του πνεύματος και της τέχνης,
το να τους θεωρούμε θεούς,
είναι λάθος, οδηγούμαστε σε μια πλάνη.

"Θεός" είναι κάποιος μόνο κατά εκείνο το κομματάκι
και κατά τη στιγμή που ασκεί το χάρισμα που τού δόθηκε.
Κατά τα άλλα, είναι ένας κοινός άνθρωπος,
με όλες τις αδυναμίες και τα κακά του κόσμου μέσα του.

Δεν μπορώ να δεχτώ καθαρόν άνθρωπο κανένα.
Ακόμα και οι μύχιες σκέψεις του,
κι αυτές που δεν τις γνωρίζει,
μπορεί να απεργάζονται τον κακό εαυτό του.

Αν το καθαρό έχει φοβίσει επαρκώς το λερό
και κάθεται και σιωπά,
είναι μια άλλη ιστορία.
Χρήσιμη εν τέλει...

Κική Δημουλά

Παύση

...Η μελέτη μού οργανώνει τη σκέψη.
Κι όταν έχω ανάγκη να οργανώσω τη σκέψη μου,
μελετώ Bach.
Πάντα κάπου με οδηγεί!

Βρίσκω πολύ σημαντικό
το να μπορείς να βιώνεις τη σιωπή,
να μη χρειάζεται να τη γεμίσεις με κάτι.
Αν η εποχή μας έχει κάτι πολύ ενοχλητικό,
είναι ότι δεν αφήνει κενό.
Τα γεμίζει όλα.
Υπάρχει ένας συνεχόμενος ήχος.
Είναι πολύ ωφέλιμο να προσπαθήσει κανείς
να περιφρουρήσει τις προσωπικές του σιωπές.
Δεν πρέπει να τις φοβάται.
Είναι οι μόνες στιγμές που μπορεί ν’ ακούσει κάτι.
Και είναι σημαντικό να μπορούμε ν’ ακούμε.
Οι παύσεις είναι πολύ σημαντικές στη μουσική,
όπως είναι και στη ζωή μας.
Αυτές οι παύσεις δεν είναι σταμάτημα.
Είναι ροή...

Ελένη Καραΐνδρου

Αντί Βιογραφικού...

Ένα βιογραφικό σημείωμα πρέπει, αφού γραφτεί,
να μείνει επ' αρκετόν κρεμασμένο στον αέρα
από ένα τσιγκέλι αυστηρότητας,
ώστε να στραγγίξουν καλά τα στερεότυπα,
οι ωραιοποιήσεις,
η ρόδινη παραγωγικότητα και ο πρόσθετος ναρκισσισμός,
πέραν εκείνου που ενυπάρχει στη φύση μιας αυτοπαρουσίασης.

Μόνον έτσι βγαίνει το καθαρό βάρος:
το ήθος που επέβαλες να τηρεί η προσπάθειά σου.

Το πόσα βιβλία έγραψε κανείς, πότε τα εξέδωσε,
ποιες μεταφράσεις τα μεταναστεύουν
σε μακρινές ξένες γλώσσες
και ποιες διακρίσεις τα χειροκροτούν
είναι τόσο τρέχοντα,
όσο το να πεις ότι μέσα σ' έναν βαρύτατο χειμώνα υπήρξαν και κάποιες μέρες με λαμπρή λιακάδα.

Ωστόσο, επειδή αυτό είναι το υλικό της πεπατημένης,
που δεν μπορεί να συνεχίσει τη χάραξή της
με συνεσταλμένες καινοτόμες επιφυλάξεις,

γεννήθηκα στην...

Κική Δημουλά